Vinci Czech Wheelchair Open 2018

Dagje

In het leven heb je vaak van die ‘dagjes’ die er niet echt toe lijkt te doen.Na een week ben je ze al vergeten. Na een maand moet je je agenda er bij pakken om te achterhalen wat je die dag ook al weer deed. Een doodgewone dinsdag, een gewone werkdag, eten beetje koken, beetje tv kijken, niet te laat naar bed, hebt de hele week nog voor je.. En dat is niet gek, want als elke dag een speciale of bijzondere dag zou zijn dan zou je maar enorm moe worden en was uiteindelijk elke dag toch weer ‘t zelfde en niet speciaal.. of ben ik nu niet meer te volgen?

Om een lang verhaal nog iets langer te maken, vandaag was zo’n dag voor mij. Best wel wat intensieve weken er op zitten inmiddels. En behoorlijk wat successen geboekt ook nog eens. En dan ben je in de laatste week van 4 weken toernooien op rij en dan krijg je een wedstrijd in de kwart finale. Hier in Tsjechië. Tegen een Zweedse dame die ik wel eens heb zien tennissen maar waar ik nog nooit tegen gespeeld had tot de dag van vandaag. En ik onderschat echt heus helemaal niemand, eerlijk waar. Maar heel eerlijk gezegd had ik op z’n zachts gezegd niet het idee, dat ik vandaag ernstig in de problemen zou gaan komen. En dan is het inderdaad zo’n ‘dagje’. Zo een beetje tussendoor. Niks geen halve finale of finale. Maar een kwart finale waarvan anderen dan overdag tegen je zeggen: ”prima loting voor je, niet waar?” Maar als je op de baan staat is de stand gewoon weer nul nul. Dat je nummer 10 staat op de wereldranglijst is ineens even niet relevant. En de Zweedse nummer 45 aan de overkant had daar al helemaal geen boodschap aan, zag ik. Ze ging voor haar eigen kansen. En terecht. Dat zou ik ook doen. En eerlijk is eerlijk, ze kan best leuk tennissen. En zo gebeurde het dat ik 0-2 voorbij zag komen, en 1-3. En dat geeft ook niks. Ik sta bij sommigen ook wel bekend als ‘de diesel’.. Moet altijd even op gang komen. Maar ‘een helemaal wakkere start van een wedstrijd’ wil ik die vandaag ook weer niet noemen. Was ‘t eigenlijk donderdag, t voelde een beetje als dinsdag. 😉

Eind van het verhaal heb ik gedaan wat ik moest doen. 6-4 en 6-0 is prima. Morgen de halve finale tegen mijn dubbelmaatje de Koreaanse Park. Al zin in. En later de halve doubles ook nog eens. Maar op zo’n ‘dagje’ als vandaag, is het verstandig om op tijd onder de wol te gaan.

Trute


Reacties zijn gesloten.

Sponsoren SMKF