Vinci wheelchair Czech Open 2017

Titel

En zo mag ik dan vandaag weer een titel op mijn mijn wikipedia pagina bijschrijven! Trots?!?
Nou ja toch wel een beetje. Zoals gezegd, was het niet een heel erg groot deelnemersveld. Ook zat er qua ranking wel wat verschil tussen mij en de andere dames, maar desalniettemin waren de andere dames ook naar hier gekomen om zeker wel een potje te breken en hadden ze het voordeel van het thuispubliek en daarbij helemaal niets te verliezen en alleen maar te winnen met elke game die ze behaalde. Daarnaast kan ik ook voor het eerst zeggen dat ik ook gewoon ‘goed’ heb kunnen spelen en eens niet ‘tegen’ mezelf heb getennist en laat dat nou net één van die hieronder mooi beschreven puzzelstukjes zijn welke rustig aan op z’n plek aan het vallen zijn! Al met al, dus ‘ja’ trots op mezelf! Ik moest het maar even doen, ik kon eigenlijk alleen maar verliezen, maar dat heb ik niet gedaan en ik heb gewoon met goed tennis en twee games tegen de titel gepakt! BAM 😉

Trute

(Dennis)

Soms lijkt een puzzel logisch en heb je gedeelten al klaar liggen om met elkaar verbonden te worden. En dan toch blijkt het dan vaak lastiger dan je denkt, om de verbindende puzzel stukjes te vinden.

Als ik dingen analyseer, verzin ik vaak metaforen in de sport of muziek. Bij Micha’s tennis gaat het al over sport. Ik ben dan wel geen tennisleraar, maar ik ben regelmatig handig in het herkennen van patronen. Wat zij mij door de jaren heen vertelt, sla ik op en soms rolt er een analyse of zicht op een patroon uit. Zo ook met tennis. De laatste tijd traint Micha met Harrie. En zelfs voor iemand die nooit iets in de gaten heeft, is het vrij makkelijk om te herkennen dat er chemie is tussen die twee. Harrie snapt niet alleen wat de meest handige manieren zijn om tennis te spelen 😉 , maar hij begrijpt ook hoe je het bij Micha over moet brengen. Het gaat nu even niet over resultaat. Maar wat ik zie is dat Micha het logisch vindt wat Harrie haar vertelt en daarna er ook een soort van logische uitvoering aan geeft. Alsof er al puzzelstukken waren die bij elkaar zijn gelegd, maar dat er nu steeds meer van die ‘vermiste’ puzzelstukjes komen om de gedeelten met elkaar te verbinden.

Zo zat ik vandaag naar een liedje te luisteren van Fleetwood Mac. Genaamd The Chain. Als je het nog niet kent, ga je schamen. 😉 Dit is een nummer van een album dat makkelijk in de album top 10 ooit thuis zou kunnen horen. Zo’n album, dat elk nummer een eigen wikipedia pagina heeft. In dit nummer was er sprake van een einde en een begin die niet bij elkaar te krijgen waren. En op een gegeven moment kwam de bassist John McVie met een geniale bas solo. Rond de 3e minuut van de track. En persoonlijk vind ik het briljant op zich, die solo. Maar daar gaat het niet over. De bas solo was de verbindende factor tussen het einde en het begin. Aanrader om eens terug te luisteren.

Als ik Mies mag geloven, dan voelen de lessen van Harrie een beetje voor haar, zoals de solo van de bas in dit nummer voor mij. De puzzel stukjes die soms zo lastig zijn te vinden. Nu gaat het voor Mies al een tijdje weer steeds lekkerder in de wedstrijden en pakte ze al knap een sterk bezocht toernooi in Frankrijk. Hopen dat die lijn zich voortzet en dat ze morgen in Tsjechië ook weer lekker een titel pakt.

Trusten!

 

Mam ik ben weer thuis,

zou het beste omschrijven over hoe ik me hier altijd voel. Je kunt je dan ook voorstellen dat ik echt niet snap waarom er dit jaar maar 5 deelneemsters waren voor dit goed georganiseerd ITF2 toernooi in Czech. Heeft het te maken met het verzetten van de data? Is het altijd zo het jaar ná de Paralympics? Delen de andere dames mijn gevoel niet? Ik weet het niet, maar ik snap het ook echt niet helemaal…img_0153
Jammer, maar goed, ík ben er wel weer bij! Gisteren aangekomen na een prettige autorit en verrast dat we uiteindelijk met maar vier dames over waren van de oorspronkelijke vijf en we dus in een poultje gingen spelen. Dit betekend dat ik toch lekker drie wedstrijden voor de boeg heb om mijn aangeleerde fysieke en mentale nieuwigheden 😉 in de praktijk te mogen brengen! Ik heb er zin in en was dan ook blij dat ik vandaag al mijn eerste wedstrijd mocht spelen! Eerste lekker een uurtje getraind en daarna de wedstrijd. De wedstrijd verder kan het best samengevat worden als ‘netjes afgehandeld’ met 0&0. Op naar de volgende!

 


7 reacties op “Vinci wheelchair Czech Open 2017”

  1. Thea schreef:

    Doe je best om er wat goeds van te maken.Je hebt nu de kans om punten te verzamelen.Ik denk aan je.Do witzenia.

  2. Frank schreef:

    Super, succes weer Micha

  3. Frank schreef:

    Mooie metafoor en inderdaad een geweldig nummer van een schitterend album. Hoop dat Micha ook een schitterend resultaat boekt daar.

    Frank

  4. Dennis schreef:

    Twee games in drie wedstrijden.. Pff netjes. X

  5. Frank schreef:

    Heel knap gedaan Micha!!!

  6. tennismams schreef:

    Lekker bezig Mies. Zit weer in de pocket. Succes verder. En Dennis mooi geschreven. Dikke kus Xx